www.ticklingstory.fora.pl

thetimeslow

No cóż,uwielbiam czytać opowiadania o tematyce łaskotek,więc postanowiłam sama coś stworzyć. Nie bądźcie surowi,to moje pierwsze opowiadanie a na dodatek mój wiek nie jest obiecujący Smile

__________________________________________

Była ciemna,burzliwa noc. Wiatr niemiłosiernie trzepotał gałęziami drzew,wzbudzając przy tym strach wielu płochliwych żyjątek. Każdy mieszkaniec opactwa Keirblood doskonale wiedział,że w taką pogodę,wyjście na zewnątrz było by czystym samobójstwem. Legendy o nawiedzonym opactwie krążyły niemal od zawsze,mając głównie na uwadze wzbudzenie postrachu w najmłodszych mieszkańcach i odstraszanie irytujących turystów. Do niedawna wszystkie zabobony związane z opactwem były traktowane z politowaniem przez jego mieszkańców,jednak ostatnie wydarzenia wstrząsnęły nimi doszczętnie.

Oczywisty był fakt,iż ów opactwo skrywało jakąś iście szatańską tajemnicę,lecz nikt nigdy nie odważył się jej odkryć.
Nikt,poza nastoletnią Amandą,zamieszkującą 'nawiedzony' teren.
Jej rodzina słynęła z głębokiej wiary chrześcijańskiej. Byli dobrymi ludźmi,postępowali zawsze zgodnie z zasadami biblii. Jednakże oczywiste było,że gdzieś popełnili błąd. Ich córka nie wierzyła w żadne,jej zdaniem,wyimaginowane bóstwa i demony. Wyśmiewała wszystkich,którzy starali się jej pomóc,gdyż twierdziła,że nie potrzebne jej wieśniackie obrzędy i sama doskonale potrafi zapanować nad swoim życiem.

Tak więc pewnego wieczoru Amanda, zabrawszy ze sobą latarkę i kilka tępych,stalowych noży, ruszyła do podobno nawiedzonej kamiennicy,położonej na pograniczu wschodniej i zachodniej części miasta. Ta niewielka,obleśna kamienica stanowiła ulubioną część tych wyssanych z palca opowieści o duchu,zamieszkującym opactwo.
Postawiła sobie za cel honoru,udowodnienie ludziom,że żadne nadprzyrodzone,mityczne stwory ani demony nigdy nie istniały,nie istnieją i nie będą istnieć. Mimo swoich 16 lat, Amanda była rozumną dziewczyną i bez problemu potrafiła rozpoznawać dobro od zła. W jej skromnym mniemaniu zaznaczyła ludzką wiarę w rzeczy niestworzone,jako czyste zło.
Otworzyła skrzypiące drzwi kamienicy i powolnym krokiem weszła do środka.Chałupa jak chałupa,obdarte ściany zachodzące pleśnią,dziurawe podłogi.. Tak,w opowieściach taka sceneria oznaczała obecność złowrogich postaci bądź przedmiotów. Dla niej,był to tylko przykład opuszczonego przez właścicieli mieszkania i działalności korozji. W pewnym momencie z salonu zaczęły dochodzić niewyraźne jęki i szepty,jakby jakaś modlitwa. Trzask. Jęki ustały,zaś szepty rosły w siłę,przeradzając się w rozpaczliwe nawoływania. Dziewczyna wyraźnie zaabsorbowana owymi odgłosami,weszła do salonu.

W kręgu siedziało kilkunastu mężczyzn,odzianych w czarne płaszcze,zaopatrzone w duże kaptury,zasłaniające twarz.
Nawoływali desperacko,unosząc wspólnie ogromną gwiazdę w kółku. Znak szatana. A więc Ci ludzie byli satanistami. Musieli być mocno pochłonięci modlitwom,gdyż nie zauważyli dziewczyny wchodzącej do pomieszczenia. Ona dalej przyglądała się obrzędom,gdy nagle drzwi za jej plecami zatrzasnęły się z hukiem. A więc oni od początku byli świadomi jej obecności,a Amanda wpadła w pułapkę. Poczuła bolesne ukłucia na swojej szyi po czym straciła przytomność.

Obudziła się w wilgotnej i zimnej suterenie,odziana tylko w skąpy,skórzany łach ledwie zakrywający jej kobiecość. Chciała wstać z lakierowanego,czarno-złotego łoża jednak była spętana. Jej nadgarstki oplatał zimny łańcuch przyczepiony do ceglanej ściany zaś nogi przywiązano do rogów łóżka. Jej delikatnie opalona skóra dotkliwie wyczuwała zimno panujące w pomieszczeniu. Nie powinna wtykać nosa w nie swoje sprawy,a przynajmniej w sprawy dotyczące obrzędów religijnych. Jej jakże spostrzegawcze przemyślenia,przerwały głośne kroki dochodzące z korytarza. Do sali wkroczyli mężczyźni,których wcześniej podglądała podczas obrzędów. Zajęli miejsca wokół łóżka,czekając na rozkaz.
-Zakłóciłaś spokój naszego pana,wielkiego Lucyfera. Nie łódź się na naszą litość,zhańbiłaś nas. Spotka Cię sroga kara za Twoje wybryki.-rzekł zimnym głosem jeden z nich,podwijając szerokie rękawy czarnej togi.
-Co? Co chcesz zrobić popaprańcze ?!-krzyknęła rozpaczliwie,starając się uwolnić z krępujących ją łańcuchów,jednak bez skutku.
-Daję Ci to na co zasłużyłaś-odrzekł spokojnie. Ustawił się przy jej stopach,uśmiechając się szyderczo,czego ona nie mogła zobaczyć,bo jego twarz zakrywała aksamitna tkanina.
Poczuła intensywne drapanie na stopie. Zaczęła histerycznie chichotać,starając się uciec stopą od drażniących jej ciało rąk. Zakapturzony napastnik,widział jej optymistyczne nastawienie. Jedną ręką złapał jej stopę za drugą zaczął bardzo intensywnie drapać śródstopie,wywołując u dziewczyny wybuch śmiechu. Szarpała się i krzyczała,błagając by przestał. Po jego minie jednak wnioskowała,że nie ma najmniejszego zamiaru. Zagwizdał a kilkunastu mężczyzn wbiło palce w jej żebra i zaczęło zażarcie łaskotać jej bezbronne ciało. Myślała,że oszaleje. Z jej ust wydobywał się ochrypły śmiech a po policzkach spływały łzy wymęczenia i bezsilności. Palce mężczyzn były niezwykle zwinne i bezlitosne. Czuła,że za chwilę eksploduje. Bodźce dochodzące do jej mózgu,wymuszały na niej kolejne wybuchy panicznego śmiechu. Gdy napastnicy zbliżali się do jej kobiecości,ona była już bliska utraty przytomności. Wiedziała,że nie jest w stanie znieść dłuższych tortur tego typu. Była okropnie wrażliwa a mężczyźni nieubłagani. Wydzierała się w niebo głosy,szarpiąc się w więzach. Po kilkunastu minutach walki,straciła siły. Leżała bezruchu na łożu,krzycząc i śmiejąc się nieustannie. Przed oczami Amandy pojawiły się mroczki a po chwili straciła przytomność.

Obudziła się następnego dnia,w ogrodzie obok kamienicy. Na ścianie widniał krwawy napis: Bacz na słowa,gdyż mogą one obrócić się przeciw Tobie.

BlackMoon

Bardzo ciekawe opowiadanie. Dobrze napisane, aczkolwiek nie obyło się bez kilku błędów. Opowiadanie trochę przypomina moje pt. Wysłannik Piekieł. Smile

P.S. Główną bohaterkę wzorowałaś na sobie? Wink

Violet

thetimeslow

thetimeslow

BlackMoon

thetimeslow

BlackMoon

Nie zastanawiałem się nad tym, ale myślę, że w przedziale 30-35 lat.

thetimeslow

BlackMoon

thetimeslow

BlackMoon

Ja takim inkwizytorem mógłbym być wiele razy i mógłbym tak działać nie tylko w imię wiary. Very Happy

Co do kolejnego opowiadania, to dopiero będę się do niego zabierał, więc potrwa to jakiś czas.
Polecam wstawione dzisiaj opowiadanie Violet pt. Dom Łaskotek. Jest świetne, zamieszczone w dziale Prawdziwe. Razz

thetimeslow

Bazzby · Gość Kto mieszka za sciana

Bardzo mnie wciągnęło Twoj opowiadanie Wink

Nie wiem, może językiem pisania. Rozpaczałem jak skończyłem. Liczę, że pojawi sie kolejna część, albo, że napiszesz coś kolejnego Wink

Super

thetimeslow

Violet

BlackMoon

thetimeslow

BlackMoon

Tak, ale bardziej fascynuje mnie łaskotanie kogoś niż na odwrót. Razz

Bazzby · Gość Kto mieszka za sciana

A to ja mi jest w sumie wszystko jedno ;p Niestety częściej zdarza mi się być ofiarą niż katem ;p